Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Τα αρνητικά συναισθήματα είναι απολύτως ανώφελα.


«Φαίνεται παράξενο αλλά είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι όλα τα αρνητικά συναισθήματα είναι απολύτως ανώφελα. Δεν εξυπηρετούν κανένα χρήσιμο σκοπό. Δεν μας εξοικειώνουν με καινούρια πράγματα και δεν μας φέρνουν πιο κοντά σε καινούρια πράγματα. Δεν μας δίνουν ενέργεια. Απλώς σπαταλούν ενέργεια και δημιουργούν δυσάρεστες ψευδαισθήσεις. Μπορούν ακόμη και να καταστρέψουν τη σωματική υγεία.

Μετά από μια κάποια μελέτη και παρατήρηση ίσως καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι μπορούμε να απαλλαγούμε από τα αρνητικά συναισθήματα, ότι δεν είναι υποχρεωτικά. Εδώ το σύστημα προσφέρει βοήθεια διότι δείχνει ότι δεν υπάρχει στ’αλήθεια πραγματικό κέντρο για τα αρνητικά συναισθήματα, αλλά ότι ανήκουν σε ένα τεχνητό κέντρο μέσα μας, που δημιουργούμε κατά την παιδική ηλικία μιμούμενοι ανθρώπους με αρνητικά συναισθήματα οι οποίοι μας περιστοιχίζουν. Οι άνθρωποι διδάσκουν ακόμη και στα παιδιά τους να εκφράζουν αρνητικά συναισθήματα. Ύστερα τα παιδιά μαθαίνουν ακόμη πιο πολλά με τη μίμηση. Μιμούνται τα μεγαλύτερα παιδιά, τα μεγαλύτερα μιμούνται τους μεγάλους και έτσι σε πολύ μικρή ηλικία γίνονται ξεφτέρια στα αρνητικά συναισθήματα.

Είναι μεγάλη απελευθέρωση όταν αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε ότι δεν υπάρχουν υποχρεωτικά αρνητικά συναισθήματα. Γεννιόμαστε χωρίς αυτά, αλλά για κάποιο άγνωστο λόγο διδάσκουμε στον εαυτό μας αρνητικά συναισθήματα.»

(…)

«Εξάλλου, αν θέλουμε να αναπτύξουμε συνειδητότητα και να βελτιώσουμε τις λειτουργίες μας, θα ήταν καλό από την αρχή σχεδόν κιόλας της παρατήρησης του εαυτού να προσπαθήσουμε να σταματήσουμε ορισμένες από τις λειτουργίες μας, που όχι μόνο δεν χρησιμεύουν σε τίποτε αλλά είναι σαφώς βλαβερές. Παραδείγματος χάρη, παρατηρώντας τον εαυτό σας, ιδιαίτερα όταν παρατηρείτε τη συναισθηματική λειτουργία, προσπαθήστε να σταματήσετε όσο γίνεται περισσότερο κάθε έκφραση αρνητικών συναισθημάτων. Η ζωή πολλών ανθρώπων ουσιαστικά αποτελείται από αυτά. Εκφράζουν αρνητικά συναισθήματα σε κάθε στιγμή που μπορεί να διανοηθεί κανείς, σε κάθε ευκαιρία είτε κατάλληλη είτε ακατάλληλη. Είναι σε θέση πάντοτε να βρίσκουν ψεγάδια στο καθετί. Η βασική τάση του ανθρώπου 1,2 και 3 είναι να εκφράζει αμέσως όλα τα αρνητικά του συναισθήματα. Αν κάνει μια προσπάθεια να σταματήσει αυτή την έκφραση, του δίνει υλικό για παρατήρηση και βλέπει τον εαυτό του από τελείως διαφορετική γωνία αν κάνει σοβαρές προσπάθειες προς την κατεύθυνση αυτή, θα πειστεί πολύ σύντομα ότι δεν έχει θέληση, διότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να σταματήσει κανείς να εκφράζει αυτά τα αρνητικά συναισθήματα. Ωστόσο είναι απαραίτητο.



Μια άλλη περιττή λειτουργία είναι η ομιλία. Μιλάμε πολύ. Μιλάμε, μιλάμε και τελειωμό δεν έχουμε. Και στην πραγματικότητα ποτέ δεν το προσέχουμε. Συνήθως νομίζουμε πως μιλάμε πολύ λίγο , ελάχιστα, αλλά ιδιαίτερα εκείνοι που λένε τα πιο πολλά νομίζουν πως δεν μιλάνε ποτέ. Αυτό το θέμα είναι πολύ χρήσιμο για παρατήρηση . θα δείτε πως περνάει η μέρα σας, πόσα πράγματα λέτε μηχανικά σε ορισμένες περιστάσεις, πόσα άλλα λέτε μηχανικά σε άλλες περιστάσεις. Ή θα προσέξετε ότι απλώς μιλάτε συνέχεια διότι σας ευχαριστεί ή γεμίζει το χρόνο σας. Πρέπει να το παρατηρήσετε αυτό και να σταματήσουμε έστω και ένα μέρος από αυτή την περιττή ομιλία. Η ομιλία, η φαντασία, το ψέμα και η έκφραση αρνητικών συναισθημάτων είναι στην πραγματικότητα οι κύριες λειτουργίες μας.»

(…)

«Μιλήσαμε ήδη για διαρροές ενέργειας, αλλά το χειρότερο από όλα είναι η έκφραση αρνητικών συναισθημάτων. Αν μπορείτε να σταματήσετε την έκφραση αρνητικών συναισθημάτων, θα αποταμιεύσετε ενέργεια και δεν θα αισθανθείτε ποτέ να σας λείπει.
Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε ότι θα γίνουμε ενσυνείδητα όντα αν χρησιμοποιούμε με σωστό τρόπο την ενέργεια που χρησιμοποιείται τώρα με λανθασμένο τρόπο. Η μηχανή μπορεί να παράγει αρκετή ενέργεια, αλλά εσείς μπορεί να την σπαταλάτε με το να θυμώνετε, να εξάπτεσθε ή με κάτι ανάλογο, και μετά μένει ελάχιστη. Ο φυσιολογικός οργανισμός παράγει υπεραρκετή ενέργεια όχι μόνο για όλα τα κέντρα αλλά και για αποθήκευση. Η παραγωγή είναι εντάξει, αλλά δεν γίνεται σωστά η κατανάλωση. Οι διαρροές αυτές πρέπει να μελετηθούν, διότι με ορισμένα είδη διαρροών δεν αξίζει να συνεχίσει κανείς παρά μόνο αφού σταματήσουν, επειδή όσο περισσότερη ενέργεια συσσωρεύει κανείς, τόσο περισσότερο θα διαρρέει. Θα ήταν σαν να χύναμε νερό σε κόσκινο. Ορισμένα αρνητικά συναισθήματα δημιουργούν τέτοιες ακριβώς διαρροές. Σε ορισμένες περιπτώσεις μερικοί άνθρωποι περνάνε από ολόκληρη γκάμα αρνητικών συναισθημάτων που είναι τόσο συνηθισμένα, ώστε ούτε καν τα προσέχουν. Αυτό μπορεί να μη κρατήσει παρά πέντε λεπτά ή πέντε δευτερόλεπτα αλλά μπορεί να είναι αρκετό για να ξοδέψει όλη την ενέργεια που είχε παράγει ο οργανισμός τους επί είκοσι τέσσερις ώρες.»

(…)


«Αυτή είναι μια από τις χειρότερες ψευδαισθήσεις που έχουμε. Νομίζουμε ότι τα αρνητικά συναισθήματα τα δημιουργούν οι περιστάσεις, ενώ όλα τα αρνητικά συναισθήματα βρίσκονται σε μας, μέσα μας. Το σημείο αυτό είναι πολύ σημαντικό. Πάντα νομίζουμε ότι για τα αρνητικά μας συναισθήματα φταίνε οι άλλοι ή φταίνε οι περιστάσεις. Πάντα το νομίζουμε αυτό. Τα αρνητικά μας συναισθήματα βρίσκονται μέσα μας και δημιουργούνται από εμάς τους ίδιους. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως αναπόφευκτος λόγος ή πράξη κάποιου άλλου ή κάποια περίσταση να δημιουργήσει αρνητικό συναίσθημα σε μένα. Είναι απλώς η αδυναμία μου. Κανένα αρνητικό συναίσθημα δεν μπορεί να δημουργηθεί από εξωτερικές αιτίες αν εμείς δεν το θέλουμε. Τα αρνητικά συναισθήματα τα έχουμε επειδή τα επιτρέπουμε στον εαυτό μας, τα δικαιολογούμε, τα εξηγούμε σύμφωνα με εξωτερικές αιτίες, και έτσι δεν τα καταπολεμούμε.

Ερ: Υπάρχει λόγος που θέλουμε τόσο πολύ να τα κρατάμε;

Απ: Συνήθεια. Τα έχουμε τόσο συνηθίσει που δεν μπορούμε να κοιμηθούμε χωρίς αυτά. Τι θα έκαναν πολλοί άνθρωποι χωρίς αρνητικά συναισθήματα; H  συνήθεια αυτή είναι τοσο ριζωμένη, ώστε χρειάζεται ειδική εργασία για να απαλλαγούμε από αυτά.»

(…)

«Ερ: Μπορεί να έχει κανείς αρνητικά συναισθήματα και να είναι καλά στην υγεία του;

Απ: Τη λέξη «υγεία» πρέπει να την παίρνουμε με την ευρύτερη έννοια, από την άποψη του συστήματος. Δεν πρέπει να την παίρνουμε με τη συνηθισμένη έννοια των σωματικών εκδηλώσεων – την πραγματική απουσία σωματικής αρρώστιας – διότι μια από τις πρώτες ανάγκες της υγείας είναι η σωστή λειτουργία των κέντρων. Οι άνθρωποι που τα κέντρα τους δεν λειτουργούν σωστά, δεν είναι υγιείς. Πρέπει να διευρυνθεί η ιδέα της υγείας. Δεν πρέπει να την παίρνουμε με στενή έννοια.

Ερ: Σχετικά με τη σωστή λειτουργία των κέντρων, δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν να εμποδίσουμε το συναισθηματικό κέντρο να παρεμβαίνει στην εργασία που προσπαθούμε να κάνουμε με το διανοητικό

Απ: Συνέχει επεμβαίνει. Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε ώσπου να υπερνικήσετε τα αρνητικά συναισθήματα και να μάθετε να μην ταυτίζεστε όταν πάψετε να ταυτίζεστε, τα αρνητικά συναισθήματα αποδυναμώνονται, διότι αυτά είναι δυνατόν να υπάρχουν μόνο με βάση την ταύτιση.

Ερ: Όταν νιώθουμε ένα αρνητικό συναίσθημα, γιατί πρέπει να μην το εκδηλώνουμε;

Απ: Είναι το ίδιο όπως και με την περιττή ομιλία. Ρωτήστε τον εαυτό σας: είναι χρήσιμο, είναι απαραίτητο να τα εκφράζουμε; Η ιδέα είναι να δημιουργήσουμε αντίσταση, διαφορετικά δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε. Και αυτή η δημιουργία αντίστασης αποτελεί εισαγωγή στη μελέτη των συναισθημάτων. Δεν μπορούμε να τα δούμε χωρίς αυτή.»

(…)

« Ερ: Το να συγκρατούμε και να μην εκφράζουμε τα αρνητικά συναισθήματα, το να μην «ξεθυμαίνουμε», να μη «βγάζουμε τα απωθημένα μας», όπως το λέμε στην καθημερινή κουβέντα, δεν μπορεί να έχει βλαβερή επίπτωση;

Απ: Δεν υπάρχει κίνδυνος. Ο βαθμός που μπορούμε να τα συγκρατήσουμε δεν είναι αρκετά μεγάλος ώστε να βλάψουμε τον εαυτό μας. Το να «βγάζουμε τα απωθημένα μας» για ανακούφιση είναι ψευδαίσθηση. Μας κάνει να χάνουμε ενέργεια. Η έκφραση των αρνητικών συναισθημάτων είναι πάντοτε μηχανική, και γι αυτό δεν μπορεί ποτέ να είναι χρήσιμη. Αλλά η αντίσταση σε αυτή είναι συνειδητή.

Ερ: Αν δεν πρέπει να έχουμε αρνητικά συναισθήματα, καταργείται όλη η συναισθηματική ζωή!

Απ: Ακριβώς το αντίθετο. Τώρα δεν έχουμε συναισθηματική ζωή, αλλά μόνο απομίμηση. Το θέμα είναι να έχουμε συναισθηματική ζωή. Οι πραγματικές δυνατότητες για γνώση βρίσκονται στο συναισθηματικό κέντρο.

Ερ: Τον ίδιο βαθμό εξάντλησης προκαλεί ο έλεγχος όπως και η αποδέσμευση. Τι κερδίζω τότε όταν προσπαθώ να ελέγξω την έκφραση του θυμού;

Απ: Η υπόθεση είναι τελείως εσφαλμένη ότι πρόκειται για την ίδια ποσότητα ενέργεια, διότι ο έλεγχος αυξάνει την ενέργεια. Μπορεί βέβαια να διαθέσετε ορισμένη ποσότητα ενέργειας για να ελέγξετε κάποιο συναίσθημα, αλλά την επόμενη στιγμή, αφού δεν ξοδεύετε ενέργεια σε αυτό το άχρηστο συναίσθημα, ο έλεγχος θα αυξήσει την ενέργειά σας. Αυτή είναι η χημική δράση του ελέγχου.

Ερ: Η πείρα μου λέει, ότι η καταπίεση της έκφρασης ενός αρνητικού συναισθήματος, μας κουράζει.


Απ: Μπορεί να κουραστείτε μόνο αν καταπνίγετε την έκφραση. Αλλά εγώ δεν είπα ποτέ να καταπνίγετε, είπα: «Να μην εκφράζετε, να βρείτε λόγους για να μην εκφράζετε». Η καταπίεση δεν μπορεί να βοηθήσει ποτέ, γιατί αργά ή γρήγορα το αρνητικό συναίσθημα θα ξεπηδήσει. Αν απλώς καταπιέζετε, διατηρείτε την ταύτιση και αποκλείετε μόνο την εξωτερική έκφραση. Το ζήτημα είναι να βρούμε λόγους, να σκεφτόμαστε σωστά, διότι η έκφραση του αρνητικού συναισθήματος βασίζεται πάντοτε σε κάποιο είδος εσφαλμένης σκέψης.»


Peter Ouspensky - Ο τέταρτος δρόμος





Ένας μοναχικός άνθρωπος είναι σαννυάσιν


"Ένας μοναχικός άνθρωπος είναι σαννυάσιν. Αυτό σημαίνει σαννυάσιν – ένα μοναχικό όν, ένας περιπλανώμενος, απόλυτα ευτυχισμένος μέσα στη μοναχικότητά του. Αν κάποιος περπατά δίπλα του, πολύ καλά. Αν κάποιος φύγει, και πάλι πολύ καλά. Ποτέ δεν περιμένει κανέναν και ποτέ δεν κοιτάζει πίσω. Μόνος του, είναι ολοκληρωμένος. Αυτή η αίσθηση της οντότητας, αυτή η ολοκλήρωση σε κάνει ένα κύκλο, η αρχή και το τέλος συναντιώνται, το Άλφα και το Ωμέγα συναντιώνται. Ένας μοναχικός άνθρωπος δεν είναι σαν μια ευθεία. Εσύ είσαι σαν μια ευθεία. Η αρχή και το τέλος σου δεν συναντιώνται ποτέ. Ένας μοναχικός άνθρωπος είναι σαν κύκλος. Η αρχή και το τέλος του συναντιώνται."


Osho - Ο σπόρος του σιναπιού






Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Το πνεύμα είναι ένα φως απο την ομορφιά των άστρων


"Το πνεύμα είναι ένα φως απο την ομορφιά των άστρων. Λίγα όμως πνεύματα συγχωνεύονται με το φως. Τα περισσότερα βρίσκονται σε αστρικά σώματα. Καλύτερα να λάμπεις σαν άστρο, διατηρώντας τη γνώση και τη δυνατότητα να επιστρέψεις στους πλανήτες για να βοηθήσεις. Μπορεί κανείς να διαλέξει ένα καλύτερο πεπρωμένο - δεν είναι προφανείς οι δυνατότητες αυτού που δίνει;"


Φύλλα απο τον κήπο του Μόρυα (Β')




Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Η πραγματική θεραπεία δεν πρέπει να περιορίζεται στο φυσικό πεδίο μόνο


«Υπάρχει ένα απέραντο πεδίο έρευνας πάνω στην ανθρώπινη σύνθεση. Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ένα φυσικό σώμα, αλλά έχει και συναισθηματικό και νοητικό σώμα και ακόμα λεπτοφυέστερα σώματα. Αν κάποιο από αυτά τραυματιστεί με οποιονδήποτε τρόπο, δημιουργεί ένα πολύ περίπλοκο τραύμα. Αυτό σε κατάλληλο χρόνο εκφράζεται με τη μορφή μιας ψυχολογικής ή φυσικής αρρώστιας. Η πραγματική θεραπεία δεν πρέπει να περιορίζεται στο φυσικό πεδίο μόνο, αλλά πρέπει να περιλαμβάνει όλους τους φορείς της ψυχής.

Όταν μιλάμε για ψυχολογική θεραπεία πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι αναφερόμαστε στην ψυχή, αλλά δεν είναι έτσι. Δεν είναι η ψυχή που αρρωσταίνει, αλλά οι φορείς της. Μελέτες στην ψυχοσωματική ιατρική δείχνουν πως το 75% των ανθρώπινων ασθενειών έχουν την πηγή τους στον κόσμο των συναισθημάτων και των σκέψεων του ανθρώπου, ή στα νοητικά και συναισθηματικά πεδία ή φορείς της ψυχής. Όταν εμφανιστεί μια διαταραχή σε αυτά τα πεδία, το ρεύμα της ζωής δεν μπορεί να κυκλοφορήσει ελεύθερα μέσα από το μηχανισμό του ανθρώπου. Συσσωρεύεται σε ορισμένα σημεία δημιουργώντας υπερδιέγερση ή ατονία και έτσι παράγει πολλές περίπλοκες ασθένειες.»

Torkom Saraydarian -  Η κρυμμένη δόξα του εσωτερικού ανθρώπου 





Οι άνθρωποι προσπαθούν να είναι κάποιοι


"Οι άνθρωποι προσπαθούν να είναι κάποιοι. Αυτό είναι αρκετά εύκολο να γίνει, αν δεν σταματούν στο δρόμο τους. Το πιο δύσκολο πράγμα είναι να είστε συνειδητά "κανένας". Αναζητάτε κάθε λεπτό να είστε κάποιοι. Όλη η προσοχή σας είναι στον εαυτό σας - δεν επιτρέπετε στο εγώ να διαλυθεί.
Η άρνηση του εαυτού πρέπει να εξηγηθεί. Είναι η άρνηση του εγωισμού, της θυμαπάτης του ιδιοτελούς συμφέροντος, του αισθήματος σπουδαιότητας, της ευθιξίας, των πληγωμένων συναισθημάτων, της πληγωμένης υπερηφάνειας, της επίδειξης. Όσο λιγότερο σας ενδιαφέρει ο ξεχωριστός σας εαυτός, τόσο περισσότερο μπορείτε να υπηρετείτε, να συνεργάζεστε και να εναρμονίζεστε με τους ανθρώπους."

Torkom Saraydarian





Μέσα στο πνεύμα, ξεχάστε το ασήμαντο


"Μέσα στο πνεύμα, ξεχάστε το ασήμαντο."

Φύλλα απο τον κήπο του Μόρυα (Β)



Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Η ψυχική μόλυνση





«Τώρα, πρέπει να ξέρετε και κάτι ακόμα, ότι οι τόσο άσχημες σκέψεις και τα συναισθήματα που οι άνθρωποι αδιάκοπα ξεχύνουν γύρω τους, μεταβάλλουν την ψυχική ατμόσφαιρα της γης σε ένα πραγματικό έλος.  Τι είναι το έλος; Είναι ένα μέρος όπου κανένα καινούριο νερό δεν έρχεται να καθαρίσει τίποτα και όπου βρίσκουν όλων των ειδών τα ζωϋφια. Παίρνουν την τροφή τους, πετάνε τα περιττώματά τους στο ίδιο νερό και το ένα απορροφά τη βρωμιά του άλλου. Να πως είναι η ανθρωπότητα: σαν σκουλήκια, γυρίνοι και βατράχια, μέσα σ’ένα έλος όπου καθένας πετάει τις βρωμιές του και καταπίνει αυτές του γείτονα: την αρρώστια, το μίσος, τη φιληδονία, την κακία, τη ζήλια, την ενοχή… Δεν βλέπουν, αν όμως ήταν λίγο διορατικοί θα έβλεπαν φοβερά μαύρα σχήματα, γλοιώδη, που βγαίνουν από ένα πλήθος ανθρώπων και που στη συνέχεια πάνε να σωρευτούν στα στρώματα της ατμόσφαιρας.
Μπορείτε μάλιστα να το νιώσετε αυτό όταν πλησιάζετε σε μια πόλη μετά από ένα διάστημα παραμονής στο βουνό. Όταν έχετε συνηθίσει την αγνότητα των βουνών όπου ζουν πολύ φωτεινές οντότητες, κατεβαίνοντας, δεν μπορείτε να μη νιώσετε όλα τα σύννεφα που αιωρούνται επάνω από την πόλη. Ακόμα κι όταν ο καιρός είναι καθαρός, τα βλέπετε αυτά τα σύννεφα, τα αισθάνεστε: κάτι το σκοτεινό, το πυκνό, που σκεπάζει την πόλη.
Οι άνθρωποι όλο και περισσότερο παραπονιούνται για τη μόλυνση. Οι επιστήμονες έχουν σημάνει συναγερμό και ανακαλύπτουν ότι όλα είναι μολυσμένα: το χώμα, το νερό, ο αέρας, και ότι τα φυτά, τα ψάρια, τα πουλιά και οι άνθρωποι πεθαίνουν. Δεν ξέρουν πια πώς να επανορθώσουν. Και άλλωστε, ακόμα κι αν έβρισκαν τον τρόπο, θα ήταν για την καλυτέρευση την εξωτερική και μόνο, πράγμα που δεν φτάνει. Δε φτάνει, επειδή στον πνευματικό κόσμο διαδίδονται επίσης μιάσματα που σκοτώνουν την ανθρωπότητα και αν οι άνθρωποι ήταν πραγματικά ευαίσθητοι, θα ένιωθαν ότι η ατμόσφαιρα του ψυχικού κόσμου είναι ακόμα χειρότερη από αυτή του φυσικού κόσμου. Όλοι παραπονιούνται για τα αέρια από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων. Αλλά και οι ίδιοι οι άνθρωποι δεν κάνουν άλλο από το να δηλητηριάζουν την πνευματική ατμόσφαιρα με τοξικά αέρια: τις κακές τους σκέψεις και τα συναισθήματα μίσους, ζήλιας, θυμού και φιληδονίας. Όλα όσα σαπίζουν και μουχλιάζουν μέσα στον άνθρωπο σαν ακάθαρτες σκέψεις και συναισθήματα, παράγουν ασφυκτικές και μολυσματικές αναθυμιάσεις. Κατηγορούν τα αυτοκίνητα, τι είναι όμως τα αυτοκίνητα δίπλα στα πέντε δισεκατομμύρια αδαή πλάσματα που ποτέ δεν έμαθαν να εξουσιάζουν την εσωτερική τους ζωή;
Τώρα, το ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί άρρωστοι, δεν είναι μόνο εξαιτίας της μόλυνσης του αέρα, του νερού και της τροφής, όχι. Αν η ψυχική ατμόσφαιρα δεν ήταν τόσο πολύ μολυσμένη, ο άνθρωπος θα κατάφερνε να εξουδετερώνει όλα τα εξωτερικά δηλητήρια. Το κακό είναι πρώτα πρώτα εσωτερικό. Όταν ο άνθρωπος ζει μέσα στην αρμονία, οι δυνάμεις που έχει μέσα του αντιδρούν και απορρίπτουν τις ακαθαρσίες, ακόμα και στο φυσικό επίπεδο, και έτσι ο οργανισμός καταφέρνει να αμυνθεί.


Ο άνθρωπος είναι ευάλωτος πρώτα μέσα του και αυτή η αδυναμία του λίγο λίγο καταλήγει να εκδηλωθεί και εξωτερικά. Πάρτε το παράδειγμα κάποιου που έχει εξαιρετική πίστη και πολύ αγνό αίμα: μπορεί να ζει ανάμεσα σε άρρωστους που έχουν χολέρα, ανάμεσα σε λεπρούς, σε φυματικούς, χωρίς να κολλάει. Ενώ άλλους, ακόμα κι αν αποφεύγουν για να γλιτώσουν, τα μικρόβια τους φτάνουν!       Ναι, γιατί κάτι σαπίζει μέσα τους κι αυτό το σάπισμα είναι ωραιότατη τροφή για τα μικρόβια. Σαν το έχω ήδη εξηγήσει, η αγνότητα του αίματος και της σκέψης εκμηδενίζει όλες τις ευνοϊκές συνθήκες για τους ανεπιθύμητους ακόμα και στο φυσικό επίπεδο. Ενώ αν το κακό έχει ήδη διεισδύσει μέσα στις σκέψεις, στα συναισθήματα, στην καρδιά και τις επιθυμίες, τότε υπάρχει μια πόρτα ανοιχτή και είναι πανεύκολο στη συνέχεια να τρυπώσουν οι αρρώστιες και να προξενήσουν καταστροφές! Η επίσημη επιστήμη δεν το έχει καταλάβει ακόμα, είναι πολύ πίσω σε αυτό το θέμα. Σε όλα τα άλλα θέματα είναι πολύ προχωρημένη, στέλνει διαστημόπλοια και ανθρώπους στους άλλους πλανήτες, αλλά στην εξερεύνηση του εσωτερικού κόσμου είναι πάρα πολύ πίσω. Γι αυτό και δεν υπάρχουν υγιείς άνθρωποι επάνω στη γη. Επειδή την αγνότητα πρέπει πρώτα να την εγκαταστήσει κανείς μέσα του: στις σκέψεις, στα συναισθήματα, στις επιθυμίες, στα βλέμματα, στα λόγια, στις κινήσεις. Όλες οι εκπορεύσεις πρέπει να αλλάξουν, να βελτιωθούν.
Πως δεν αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι ότι η μόλυνση δεν υπάρχει μόνο στο φυσικό επίπεδο; Υπάρχουν άνθρωποι που, χωρίς καν να σας αγγίξουν, με μόνες τις εκπορεύσεις τους, μπορούν να σας δηλητηριάσουν. Αν υπήρχαν εργαστήρια με πολύ τελειοποιημένα μηχανήματα, θα μπορούσαν να διαπιστώσουν ότι ορισμένες ρευστές εκπορεύσεις των ανθρώπων είναι ικανές να σκοτώσουν μικρά ζώα από ασφυξία. Θα μπορούσε βέβαια να γίνει και η αντίστροφη διαπίστωση: πόσο ευεργετικές είναι οι εκπορεύσεις εντός πνευματικού ανθρώπου για όλα τα όντα, ακόμα και για τις πέτρες και για τα φυτά και για τα ζώα. Η αφιλοκερδής και γεμάτη αγάπη σκέψη του, δρα τόσο ευνοϊκά σ’αυτούς που τον περιβάλλουν, όσο η παρουσία ενός εγκληματία δρα αρνητικά. Ακόμα και τα πνεύματα που έχουν αφήσει τη γη έρχονται δίπλα του για να τραφούν από τις εκπορεύσεις του. Το ότι η ατμόσφαιρα της γης δεν έχει γίνει ακόμα εντελώς μη αναπνεύσιμη είναι χάρη σ’αυτά τα όντα που δε σκέφτονται άλλο από το να διαχέουν γύρω τους το φως και την ειρήνη.
Πώς να μάθουμε στους ανθρώπους να είναι κύριοι των σκέψεων και των επιθυμιών τους για να μη μολύνουν πια τη φύση και τις αιθερικές περιοχές; Δεν είναι ούτε καν αρκετά οξυδερκείς ώστε να μπορούν να αποφεύγουν τη μόλυνση του φυσικού επιπέδου, πόσο μάλλον του ψυχικού, που δεν τη βλέπουν! Και συνεχίζουν να αφήνουν να ξεφεύγουν κακές σκέψεις, κακά συναισθήματα που θα διεισδύσουν σε όλους τους ανθρώπους τους οποίους συναναστρέφονται. Μπορεί η συνείδηση αυτών των ανθρώπων να μην είναι αρκετά αφυπνισμένη ώστε να μπορούν να συνειδητοποιήσουν τη φύση των στοιχείων που περνούν μέσα τους, που τους δηλητηριάζουν και τους καταστρέφουν, αλλά και χωρίς να το καταλαβαίνουν αυτά τα στοιχεία ενεργούν ήδη. Κι εκείνοι που τα έχουν εκπέμψει, τιμωρούνται. Ναι, γιατί όλα καταγράφονται: πόσα μέρη μόλυναν, πόσοι άνθρωποι βρωμίστηκαν, ναι, όλα σημειώνονται.
Η φύση είναι ένας ζωντανός οργανισμός κι εμείς είμαστε μέρος του. Κάθε άνθρωπος είναι ένα κύτταρο βαλμένο κάπου μέσα στον τεράστιο κοσμικό οργανισμό, ο οποίος τον κρατάει τον τρέφει, του δίνει ζωή. Αν αυτός συμπεριφέρεται σαν ένα κακοποιό στοιχείο που δηλητηριάζει την ατμόσφαιρα, μέσα σ’αυτόν τον οργανισμό δημιουργείται ένα είδος όγκου. Και καθώς η φύση δεν μπορεί να υποφέρει ένα άτομο το οποίο αδιάκοπα δημιουργεί εστίες μόλυνσης, παίρνει κάποιο καθαρτικό και το διώχνει. Τι νομίζατε, η φύση ξέρει να αμύνεται! Πρέπει λοιπόν να σκεφτόμαστε πώς να ζούμε σε αρμονία με αυτό το μεγάλο παγκόσμιο σώμα μέσα στο οποίο έχουμε «στέγη και τροφή». 
Να ζούμε αρμονικά με τη φύση, σημαίνει να παίρνουμε προφυλάξεις για να προβάλλουμε λιγότερες ακαθαρσίες, να προκαλούμε λιγότερες καταστροφές και, αντίθετα, να δουλεύουμε για να γεμίζουμε το διάστημα με σκέψεις αγνές, φωτεινές και ευεργετικές. Καθώς τα πράγματα δεν μένουν ποτέ στην ίδια θέση αλλά διαδίδονται, αυτά τα εξαγνιστικά κύματα είναι μια ευλογία για την ανθρωπότητας. Που όμως βρίσκονται φωτισμένοι άνθρωποι που θα θέλαν να κάνουν μια τέτοια εργασία;»

Omraam  Mikhael  Aivanhov - Η δύναμη της σκέψης





Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Οι παράλογες απαιτήσεις από τον κόσμο


Μπορείς να συμμετέχεις στο χορό της Δημιουργίας και να είσαι ενεργός χωρίς προσκόλληση στα αποτελέσματα και χωρίς να έχεις παράλογες απαιτήσεις από τον κόσμο: πραγμάτωσέ με, κάνε με ευτυχισμένο, κάνε με να νιώθω ασφαλής, πες μου ποιος είμαι. Ο κόσμος δεν μπορεί να σου δώσει αυτά τα πράγματα και, όταν δεν έχεις πια τέτοιες προσδοκίες, κάθε αναδημιουργημένη οδύνη φτάνει στο τέλος της. Κάθε τέτοια οδύνη οφείλεται σε υπερεκτίμηση της μορφής και μη επίγνωση της διάστασης του εσωτερικού χώρου. Όταν αυτή η διάσταση είναι παρούσα στη ζωή σου, μπορείς να απολαμβάνεις πράγματα, εμπειρίες και τις απολαύσεις των αισθήσεων χωρίς να χάνεσαι μέσα σ’αυτά, χωρίς εσωτερική προσκόλληση σ’αυτά, δηλαδή χωρίς να γίνεσαι εθισμένος στον κόσμο.

Eckhart Tolle





Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

Ισορροπία μεταξύ των δυο πόλων


«Όπως ο άνθρωπος δεν μπορεί να αρχίσει τη ζωή του αυτόνομα, μέχρι να αποχωριστεί από την κοιλιά της μητέρας του, το ίδιο δεν μπορεί να μπει στο δρόμο της πραγματικής προόδου μέχρι να αισθανθεί την ύπαρξη της δυαδικότητας μέσα του. Βαθμιαία, και καθώς κινείται προς ανώτερα επίπεδα της δυαδικότητας, μια μέρα, αντιλαμβάνεται συνειδητά πως υπάρχουν δυο πόλοι μέσα του, διαχωρισμένοι από ένα μεσαίο σημείο, το σημείο της ισορροπίας. Μέσα του είναι ο πόλος της ύλης και ο πόλος του Θείου Σπινθήρα ή πνεύματος, διαχωρισμένοι από την εσωτερική γέφυρα ή Ψυχή που εκφράζεται σαν η νόηση του ανθρώπου μέσα από την πνευματική ουσία του. Απ’ αυτό το σημείο υπάρχουν οι ορμές του υλικού πόλου και οι πιέσεις του πνευματικού πόλου και μεταξύ τους υπάρχει η αρχή της κατανόησης ή της μεταρσίωσης. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος γίνει ικανός να αποκαθιστά μια ισορροπία μεταξύ των δυο αντίθετων σημείων και των πιέσεών τους, μπορεί να γίνει τριαδικότητα και μέσω αυτής μονάδα. Η μοναδικότητα δεν μπορεί να επιτευχθεί, μέχρις ότου το σημείο της ισορροπίας μεταξύ των δυο πόλων εγκαθιδρυθεί.
Όλες οι νοητικές, ψυχολογικές και φυσικές αρρώστιες του κόσμου ή του ανθρώπου είναι αποτελέσματα εσωτερικών διαμαχών μεταξύ του ανώτερου και του κατώτερου. Το μυστικό της υγείας, της χαράς και της επιτυχίας είναι η αρμονία, η ενοποίηση και η μεταρσίωση.
Ίσως έχετε δει κάποιον που, βγαίνοντας από το σπίτι του, κάνει μερικά βήματα και μετά ξαναγυρίζει, σταματά συλλογισμένος και συνεχίζει το δρόμο του με αβέβαιο τρόπο. Μια στιγμή αργότερα γυρίζει πάλι, ξανακάνει μερικά βήματα, σταματά και συνεχίζει το δρόμο του. Αυτή είναι η εξωτερική έκφραση του εσωτερικού αγώνα του ανθρώπου που είναι θύμα δυο αντιμαχόμενων ενεργειών, συναισθημάτων ή σκέψεων. Από τέτοιες διαμάχες προέρχεται η νωθρότητα του νου, η νευρική κατάρρευση, η απαισιοδοξία, η αμφιταλάντευση στην αποφασιστικότητα, η έλλειψη θάρρους και ίσως οι νοητικές ασθένειες με τα αναρίθμητα αποτελέσματά τους.»

Torkom Saraydarian - Η κρυμμένη δόξα του εσωτερικού ανθρώπου










Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Ιδανικό της ψυχής είναι να έχει χώρο, να απλώνεται


"Ίσως να εκπλαγείτε αλλά το ιδανικό της ψυχής, αυτό που επιζητεί, δεν είναι ούτε η γνώση, ούτε το φως, ούτε η ευτυχία. Ιδανικό της ψυχής είναι να έχει χώρο, να απλώνεται ως το άπειρο, καθώς δεν χρειάζεται παρά μόνον ένα πράγμα: να διαστέλλεται, να διευρύνεται, να εξαπλώνεται μέχρι να έρθει να αγκαλιάσει το άπειρο. Ιδανικό της είναι το άπειρο. Αν την περιορίσουμε, αισθάνεται δυστυχισμένη. Η ψυχή του ανθρώπου είναι ένα τόσο δα μέρος της Παγκόσμιας Ψυχής, και μέσα μας αισθάνεται τόσο περιορισμένη, τόσο πολύ να πνίγεται μέσα στο φυσικό μας σώμα, που μόνη της επιθυμία είναι να μπορέσει να απλωθεί στον χώρο, στο διάστημα. Επικρατεί συνήθως η άποψη ότι η ψυχή χωράει ολόκληρη μέσα στον άνθρωπο. Στην πραγματικότητα όμως δεν συμβαίνει αυτό, μόνον ένα μικρό τμήμα της βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο, και το υπόλοιπο βρίσκεται έξω από αυτόν και ζει μια ανεξάρτητη ζωή, μέσα στον Κοσμικό Ωκεανό. Καθώς όμως η Παγκόσμια Ψυχή έχει τα σχέδιά της για μας και καθώς επιθυμεί να έχει την δυνατότητα να μας εμψυχώνει, να μας ζωντανεύει, να μας κάνει πιο ωραίους, εργάζεται πάνω μας ώστε να εισχωρήσει μέσα μας και να μας διαποτίσει όλο και περισσότερο. Η ψυχή μας δεν είναι περιορισμένη μέσα σε εμάς τους ίδιους, είναι κάτι πολύ ευρύτερο, όπως ακριβώς, το πραγματικό είναι μας, το Ανώτερο Εγώ μας δεν είναι αυτό το μικρό εγώ που γνωρίζουμε, αλλά μια οντότητα πολύ, πολύ ισχυρή. Όσο για την ψυχή, αυτή άπειρα ξεπερνά αυτό που μπορούμε εμείς να φαντασθούμε ότι είναι. Υπάρχει εξωτερικά από το φυσικό σώμα. Μπορεί να το εγκαταλείψει να ταξιδέψει, να επισκεφθεί άλλες περιοχές του διαστήματος, και μακρινές οντότητες."
  
Omraam Mikhael Aivanhov - Γνώθι σ'αυτον 









Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

H ελευθερία είναι ο σκοπός της ζωής



επίγνωση είναι ελευθερία, η μη επίγνωση είναι σκλαβιά. 
Η επίγνωση γίνεται ελευθερία. Και η ελευθερία είναι ο σκοπός της ζωής. Χωρίς ελευθερία, η ζωή δεν έχει απολύτως κανένα νόημα. Και με τη λέξη ελευθερία, σου θυμίζω, δεν εννοώ ούτε την πολιτική, ούτε την κοινωνική, ούτε την οικονομική ελευθερία. Με τη λέξη ελευθερία, εννοώ την απελευθέρωση από το νου, την απελευθέρωση από το χρόνο, την απελευθέρωση από την επιθυμία. Τη στιγμή που ο νους δεν υπάρχει πια, είσαι ένα με το σύμπαν και είσαι τόσο απέραντος, όσο και το ίδιο το σύμπαν. 
Η ζωή είναι τροχός και ο τροχός είναι επαναλαμβανόμενος. Δεν θα φθάσεις πουθενά, αν εξακολουθείς να είσαι προσκολλημένος στον τροχό. Στην Ανατολή είναι γνωστό δεδομένο ότι πρέπει να πηδήξουμε έξω από τον τροχό. Μόνο τότε είμαστε ελεύθεροι. Το να ελευθερωθείς από αυτόν τον τροχό της γέννησης και του θανάτου είναι το να έχεις ελευθερία. Τότε απλώς είσαι. Τότε δεν κινείσαι. Τότε δεν υπάρχει παρελθόν και δεν υπάρχει μέλλον, αλλά μόνο το παρόν. Τότε το τώρα είναι ο μοναδικός χρόνος και το εδώ είναι ο μοναδικός χώρος."


                                                        
Osho - Ταξίδι στην καρδιά





Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Μη διαταράσσεις χωρίς λόγο τα έργα της φύσης


"Όπως το να ρίχνει κάποιος μια πέτρα - έλεγε ο Πυθαγόρας - στην επιφάνεια της γαλήνιας θάλασσας προκαλεί επάλληλους κύκλους μέχρι τα πέρατα της γης και μεταβάλλει καθετί που υπάρχει, χωρίς να γνωρίζει την αιτία και το αποτέλεσμα που επέφερε, έτσι καθετί που κάποιος λέει ή σκέφτεται ή πράττει θα "ακτινοβολήσει" όπως η παραπάνω πέτρα και οι συνεχώς επεκτεινόμενοι κύκλοι, θα επιδράσουν σε όλα τα όντα, σε όλη τη γη για πάντα. Γι αυτό καμία σκέψη, λέξη ή πράξη δεν είναι αδιάφορη για το σύμπαν και άσχετη προς αυτό, διότι το πως σκέφτηκε, είπε ή έπραξε κάποιος άνθρωπος, μικρός ή μεγάλος, σοφός ή ανόητος, κατά κάποιο τρόπο επιδρά στη συμπεριφορά των άλλων και μεταβάλλει τη ροή των γεγονότων, για όλους και για πάντα. Μεταβολές καταστάσεων της φύσης απο τον άνθρωπο ή τα ζώα ή τα στοιχεία προκαλούν την αρχή κύκλων που μπορούν τελικά να μεταβάλουν την τάξη της φύσης, γι αυτό και ο Πυθαγόρας συμβούλευε: "Μη διαταράσσεις χωρίς λόγο τα έργα της φύσης". Αυτό είναι φυσικός νόμος και ομοίως ηθικός νόμος, που δικαιολογείται και εκτελείται απο την ισορροπία στη φύση ή απο την αρχή της αμοιβαιότητας που υπάρχει σε κάθε πυθαγόρεια έννοια."


Πυθαγόρας, ο Διδάσκαλος των αιώνων - εκδόσεις Κάκτος
φωτό: Το άγαλμα του Πυθαγόρα στη Σάμο




Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Κανένα μάτι δεν θα μπορούσε να δει τον ήλιο αν δεν ήταν ηλιόμορφο


-Πώς θα δεις τώρα τι ομορφιά έχει μια καλή ψυχή;  Αποσύρσου στον εαυτό σου και κοίτα· και αν δεις τον εαυτό σου να μην είναι ακόμη ωραίος, όπως ο δημιουργός του αγάλματος που πρέπει να γίνει ωραίο αφαιρεί, λαξεύει, λειαίνει και καθαρίζει μέχρις ότου φανεί πάνω στο άγαλμα ένα ωραίο πρόσωπο, έτσι και συ αφαίρεσε τα περιττά και ίσιωσε τα στραβά, και όσα είναι σκοτεινά κάνε τα να γίνουν λαμπρά καθαρίζοντάς τα, και μην πάψεις να σμιλεύεις το άγαλμά σου, έως ότου λάμψει πάνω του η θεόμορφη λαμπρότητα της αρετής, ώσπου να δεις «τη σωφροσύνη σε ιερό βάθρο ανεβασμένη».
Αν έχει γίνει αυτό και το είδες, και ενώθηκες καθαρός με τον εαυτό σου, χωρίς ούτε τίποτα να σε εμποδίζει να γίνεις έτσι ενιαίος, ούτε να έχεις μαζί σου τίποτε άλλο αναμεμιγμένο μέσα σου, αλλά έχεις γίνει ο ίδιος ολόκληρος μόνο φως αληθινό, που ούτε σε μέγεθος μετριέται, ούτε σε κανένα σχήμα περικλείεται ώστε να ελαττωθεί, ούτε πάλι αυξάνει σε όγκο από έλλειψη ορίων, αλλά επεκτείνεται παντού απροσμέτρητο, ως κάτι μεγαλύτερο από κάθε μέτρο και ανώτερο από κάθε ποσό· αν δεις τον εαυτό σου να έχει γίνει αυτό, αφού θα έχεις γίνει πια όραση ο ίδιος, έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, χωρίς να χρειάζεται να σου δείξει κανείς, εφόσον θα έχεις ήδη ανέβει, προσήλωσε το βλέμμα σου και κοίταξε. 
Διότι μόνον αυτό το μάτι βλέπει τη μεγάλη Ομορφιά. Ενώ αν κανείς προσπαθήσει να φτάσει στη θέαση αυτή με μάτια θολωμένα από τις κακίες και χωρίς να έχει καθαρθεί, ή όντας αδύναμος, μη μπορώντας από δειλία του να δει αυτά που είναι πολύ λαμπρά, δεν βλέπει τίποτα, έστω και αν κάποιος άλλος του δείξει πως αυτό που θα μπορούσε να δει βρίσκεται πλάι του. Γιατί αυτό που βλέπει είναι συγγενικό με αυτό που βλέπεται, και πρέπει να στραφεί στη θέασή του αφού πρώτα έχει γίνει όμοιο μ᾽ εκείνο. Αφού ποτέ κανένα μάτι δεν θα μπορούσε να δει τον ήλιο αν δεν ήταν ηλιόμορφο, ούτε η ψυχή μπορεί να δει το Ωραίο, αν δεν έχει πρώτα γίνει ωραία η ίδια.


Πλωτινος - Εννεάδες,  Περὶ του καλού








Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

H δύναμη ενός τριαντάφυλλου

"Όταν είσαι πραγματικά ευάλωτος αισθάνεσαι περισσότερο δυνατός, όχι πιο αδύναμος. Εάν είσαι περισσότερο δυνατός, νιώθεις ευάλωτος. Μόνο ένα αδύναμο άτομο παραμένει κλειστό, από φόβο. Ένας δυνατός άνθρωπος είναι ανοικτός, ανοικτός σε όλα: ανοιχτός στον θάνατο, ανοιχτός σε όλα τα είδη των ανέμων, ανοιχτός στο φως και το σκοτάδι, στον φίλο και στον εχθρό. Ένας δυνατός  άνθρωπος είναι ανοιχτός, ευάλωτος και ένας ευάλωτος άνθρωπος είναι δυνατός. Εάν η ευαλωτότητα φέρνει την ιδέα της αδυναμίας, τότε δεν είναι ευαλωτότητα. Σκέφτεστε την αδυναμία ως ευαλωτότητα. Φαίνονται όμοια αλλά δεν είναι. Ένα αδύναμο άτομο δεν μπορεί να είναι ευάλωτο, αυτό είναι αδύνατο: ο αδύναμος δεν μπορεί να το αντέξει. Είναι μια μεγάλη πολυτέλεια να είναι κάποιος ευάλωτος.


Επομένως είσαι απολύτως σωστός. Καθώς η δύναμή σου μεγαλώνει, τόσο θα αυξάνει και η τρωτότητά σου.  Καθώς η τρωτότητά σου μεγαλώνει,  το ίδιο θα συμβαίνει και με τη δύναμή σου. Στην υψηλότερη κορυφή της δύναμης ο άνθρωπος είναι σαν παιδί ... ευαίσθητος σαν τριαντάφυλλο. Φαίνεται παράδοξο, αλλά έτσι είναι. Αυτό εννοεί ο Lao Tzu, όταν λέει  να γίνετε σαν το νερό και όχι σαν το βράχο,  γιατί το νερό είναι ισχυρό αλλά και ευάλωτο. Ο βράχος φαίνεται ισχυρός αλλά είναι αδύναμος, γι 'αυτό είναι κλειστός. Δεν είναι ρευστός. Φοβάται: δεν μπορεί να αντέξει τον τόσο μεγάλο κίνδυνο. Έτσι, όταν το νερό και ο βράχος έρχονται σε σύγκρουση, η λογική θα έλεγε ότι το νερό θα νικηθεί, αλλά η ζωή αποφασίζει ακριβώς το αντίθετο.


Απλά αποδέξου το. Αυτό θα φτάσει στην κορυφή και αυτή η κορυφή θα είναι μια μεγάλη εμπειρία.Δεν φοβάσαι επειδή αισθάνεσαι ευαίσθητος και ευάλωτος, φοβάσαι επειδή αισθάνεσαι ισχυρός – επίτρεψέ μου να το επισημάνω. Αυτό θα φανεί περίεργο όταν λέω ότι αισθάνεσαι φοβισμένος επειδή αισθάνεσαι δυνατός. Αλλά όταν αισθάνεσαι δυνατός, ο φόβος αναδύεται, γιατί τώρα αισθάνεσαι δύναμη και ποτέ δεν ξέρεις  τι θα κάνεις με τη δύναμη. Μπορείς να καταστρέψεις: μπορείς να καταστρέψεις άλλους, μπορείς να καταστρέψεις τον εαυτό σου. Η ισχύς είναι επικίνδυνη.


Οι άνθρωποι αποφασίζουν να ζήσουν στο ελάχιστο, έτσι δεν υπάρχει κίνδυνος. Όταν διαθέτεις δύναμη, υπάρχει κίνδυνος να την χρησιμοποιήσεις. Όταν έχεις ένα σπορ αυτοκίνητο που μπορεί να πάει με εκατό μίλια ανά ώρα, υπάρχει κίνδυνος: μια μέρα θα αποφασίσεις να πας τόσο γρήγορα. Το ίδιο το πράγμα που είναι δυνατό (να γίνει) γίνεται μια πρόκληση. Έτσι, οι άνθρωποι ζουν σε χαμηλούς τόνους, γιατί αν γνωρίζουν πόσο μπορούν να ανέλθουν σε δύναμη, πόσο ισχυροί μπορούν να είναι, τότε θα είναι δύσκολο να αντισταθούν, ο πειρασμός θα είναι πάρα πολύς. Θα ήθελαν να πάνε ως το τέλος. Τότε κάποιος δεν ξέρει τι θα συμβεί: αν πάτε με 200 μίλια την ώρα σε ένα αυτοκίνητο που δεν γνωρίζετε ποτέ. Εξ ου και ο φόβος.


Ο φόβος σας δεν είναι τρωτότητα. Ο φόβος σας είναι για τη δύναμη που αισθάνεστε ότι εγείρεται. Το φίδι ξετυλίγεται και δεν ξέρετε τι να κάνετε με τέτοια δύναμη.


Ο Patanjali έχει γράψει ένα ολόκληρο κεφάλαιο στα γιόγκα σούτρα του για την δύναμη, απλά για να βοηθήσει κάθε αναζητητή να περπατήσει πολύ προσεκτικά σε αυτόν τον τομέα, επειδή θα υπάρχει μεγάλη δύναμη και θα υπάρχει μεγάλος κίνδυνος. Ακριβώς για να προειδοποιήσει τους ανθρώπους, να τους έχει σε εγρήγορση, έχει γράψει αυτό το κεφάλαιο. Είναι ένα τέταρτο των γιόγκα σουτρών του. Έχει λάβει μεγάλη προσοχή για να περιγράψει κάθε πιθανή πτυχή της δύναμης. Γιατί; - επειδή ο αναζητητής μπορεί να χαθεί. Είναι καλύτερο να τον προειδοποιήσει εκ των προτέρων.


Αλλά μαζί μου είναι εντελώς διαφορετικά. Εάν η τρωτότητα μεγαλώνει μαζί με τη δύναμη, δεν υπάρχει φόβος. Αν η δύναμη μεγαλώνει μόνη της χωρίς τρωτότητα, τότε υπάρχει φόβος, τότε κάτι μπορεί να πάει στραβά.


Αυτό είναι που φοβάται ο Patanjali, επειδή η γιόγκα μεθοδολογία του είναι τέτοια που είναι αντίθετη με την τρωτότητα. Σας δίνει δύναμη αλλά δεν υπάρχει τρωτότητα. Σας κάνει ολο και πιο δυνατούς, όπως το ατσάλι, αλλά όχι δυνατούς όπως το τριαντάφυλλο. Εκεί διαφοροποιούμαι: ολόκληρη η δουλειά μου είναι να σας καταστήσω δυνατούς από τη μία πλευρά και ευάλωτους από την άλλη. Θα πάνε μαζί. Διατηρούν την ισορροπία και δεν χρειάζεται να φοβόσαστε. Όταν χαθεί η ισορροπία υπάρχει κίνδυνος, τότε υπάρχει φόβος."



Osho - Believing the Impossible Before Breakfast








Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Φως – το ελιξήριο της αιώνιας ζωής


Στην Ελλάδα το ονόμαζαν νέκταρ, στην Ινδία σόμα, οι αλχημιστές ελιξήριο της αθανασίας... Σε όλους τους πολιτισμούς αναφέρεται ένα ποτό που χαρίζει αθανασία και υπάρχουν μάλιστα και σχετικές συνταγές. Στην πραγματικότητα, το ποτό αυτό υπάρχει μέσα στη φύση, αλλά βέβαια όχι οπουδήποτε: Το βρίσκουμε μόνον στις καθαρότερες και λεπτοφυέστερες περιοχές του διαστήματος, και κάποιες συγκεκριμένες στιγμές, όπως στην ανατολή του ήλιου. Η αυγή είναι η καταλληλότερη στιγμή της ημέρας, επειδή το ποτό της αθανασίας δεν είναι άλλο απ’ το φως, οπότε την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος, μπορούμε να το προσλάβουμε για να χρησιμεύσει ως τροφή στα λεπτοφυή μας σώματα.
Την άνοιξη και το καλοκαίρι πηγαίνουμε να ατενίσουμε τον ανατέλλοντα ήλιο, για να απορροφήσουμε αυτή τη ζωτική πεμπτουσία την οποία σκορπίζει στο διάστημα. Πετρώματα, φυτά, ζώα και άνθρωποι προσλαμβάνουν τουλάχιστον κάποια μόριά της. Όλα τα έμβια όντα προσλαμβάνουν αυτά τα σωματίδια χωρίς να το συνειδητοποιούν. Οι άνθρωποι όμως μπορούν να τα προσλαμβάνουν συνειδητά. Προσπαθείτε να ξυπνάτε για να χαιρετήσετε την αυγή, να υποδεχθείτε αυτό το φως στην καρδιά και στην ψυχή σας και τότε θα γευθείτε την αθάνατη ζωή.

Omraam Mikhael Aivanhov







Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Η αρμονική ανταλλαγή αγάπης



Η αρμονική ανταλλαγή είναι λαμβάνω από την Πηγή και προσφέρω στους άλλους. Όχι προσφέρω στους άλλους για να λάβω από αυτούς.
Η δεύτερη επιλογή, όντας δυσαρμονική, γεννά αρνητικά συναισθήματα, εσωτερικές συγκρούσεις και μπλοκάρισμα της ροής της ενέργειας στα κατώτερα ενεργειακά κέντρα. Εν ολίγοις, δυστυχία. Ενίοτε και ασθένεια. 
Δεν έχω δει καλύτερη απεικόνιση της αρμονική ανταλλαγής απο αυτή του στροβιλιζόμενου δερβίση. Το δεξί του χέρι προς τον ουρανό, λαμβάνει, το αριστερό του χέρι στραμμένο προς τη γη, προσφέρει. Αυτό είναι το πραγματικό σύμβολο της Αγάπης.

(φωτό: Το άγαλμα του Jalaluddin Rumi στην Τουρκία.)






Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

Η γλυκιά ευτυχία του Δρόμου


"Ζήσε μέσα στη χαρά, μέσα στην αγάπη
Ακόμα και ανάμεσα σε εκείνους που μισούν.
Ζήσε μέσα στη χαρά, μέσα στην υγεία
Ακόμα και ανάμεσα στους άρρωστους.
Ζήσε μέσα στη χαρά, μέσα στην ειρήνη
Ακόμα και ανάμεσα στους ανήσυχους.
Κοίτα μέσα σου. Μείνε ακίνητος.
Ελεύθερος από το φόβο και την προσκόλληση.
Γνώριζε τη γλυκιά ευτυχία του Δρόμου."

Buddha






Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Το ίδιο ρεύμα ζωής


«Το ίδιο ρεύμα ζωής που τρέχει μέσα από τις φλέβες μου νύχτα και μέρα, τρέχει μέσα στον κόσμο και χορεύει με ρυθμό. Είναι η ίδια ζωή που βλασταίνει με χαρά μέσα από τη σκόνη της γης, σε άπειρες λεπίδες χόρτου και σπάει σε ταραχώδη κύματα φύλλων και λουλουδιών...»


Rabindranath Tagore


Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Κάθε εθισμός


"Κάθε εθισμός προκύπτει απο μια ασυνείδητη άρνηση να αντιμετωπίσετε και να μετακινηθείτε απο τον πόνο σας. Κάθε εθισμός αρχίζει με πόνο και τελειώνει με πόνο. Οτιδήποτε και αν είναι αυτό στο οποίο είστε εθισμένοι - αλκοόλ, φαγητό, νόμιμα ή παράνομα ναρκωτικά, ή κάποιο άτομο - χρησιμοποιείτε κάτι ή κάποιον για να καλύψετε τον πόνο σας."
Eckhart Tolle

Πόσο απελευθερωτικό όμως είναι να πετάξει κανείς τους εθισμούς του, να ξεσκεπάσει τον πόνο του/της και να μπει στη θεραπευτική διαδικασία!








Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Κατανάλωση δηλητηρίων



«Χωρίς επίγνωση στην καθημερινή μας ζωή, ταΐζουμε το θυμό και την απελπισία μας με το να βλέπουμε ή να ακούμε διάφορα πράγματα γύρω μας που είναι ιδιαίτερα τοξικά. Καταναλώνουμε πολλές τοξίνες κάθε μέρα. Αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση ή διαβάζουμε στα περιοδικά, μπορούν να θρέφουν την οργή και την απελπισία μας. Αλλά, αν εισπνέουμε και εκπνέουμε με επίγνωση και συνειδητοποιούμε ότι αυτά δεν είναι τα είδη που επιθυμούμε να καταναλώνουμε, τότε σταματάμε να τα καταναλώνουμε. Το να ζεις με επίγνωση σημαίνει να σταματάς την πρόσληψη αυτών των δηλητηρίων. Αντ ’αυτού, επιλέγεις να είσαι σε επαφή με ότι είναι υπέροχο, αναζωογονητικό και θεραπευτικό μέσα σου και γύρω σου.»


Thich Nhat Hanh






Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Έχεις γεννηθεί ελεύθερος


«Και μη συνδέεις την ελευθερία με το να κάνεις τα πράγματα που εσύ θέλεις να κάνεις, επειδή ο νους είναι η μεγαλύτερη σκλαβιά σου. Όταν επιθυμείς να κάνεις κάτι, είσαι σκλάβος των επιθυμιών σου. Η ελευθερία για την οποία μιλάω, είναι το να είσαι απλώς ο εαυτός σου – καθαρή, αθώα συνειδητότητα, μέσα σε απόλυτη σιωπή, γαλήνη, ομορφιά, ευδαιμονία. 
Έχεις γεννηθεί ελεύθερος. Απλώς έχεις προγραμματιστεί με τέτοιο τρόπο, που το ξεχνάς αυτό. Στρώματα επί στρωμάτων προγραμματισμού σε έχουν κάνει μαριονέτα. Τα σχοινιά βρίσκονται στα χέρια κάποιου άλλου. Δεν γεννήθηκες μαριονέτα. Γεννήθηκες καθαρή, αθώα συνειδητότητα. Το να είσαι και πάλι μέσα σ’εκείνη την καθαρότητα, μέσα σ’εκείνη την αθωότητα, μέσα σ’εκείνη τη συνειδητότητα, είναι αυτό που εννοώ εγώ ελευθερία. 
Η ελευθερία είναι το υπέρτατο βίωμα στη ζωή. Δεν υπάρχει τίποτα ανώτερο από αυτό. Και εκείνη η ελευθερία βγαίνει από την επίγνωση, από το ίδιο σου το είναι. 
Η αγάπη είναι το άνθισμα της ελευθερίας σου. Η συμπόνια είναι ένα άλλο άνθισμα της ελευθερίας σου. Όλα όσα είναι πολύτιμα στη ζωή ανθίζουν μέσα στην ελευθερία – στη φυσική κατάσταση του είναι σου.»


Οsho


(Photo: Khao Sok, Thailand)