Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Κατανάλωση δηλητηρίων



«Χωρίς επίγνωση στην καθημερινή μας ζωή, ταΐζουμε το θυμό και την απελπισία μας με το να βλέπουμε ή να ακούμε διάφορα πράγματα γύρω μας που είναι ιδιαίτερα τοξικά. Καταναλώνουμε πολλές τοξίνες κάθε μέρα. Αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση ή διαβάζουμε στα περιοδικά, μπορούν να θρέφουν την οργή και την απελπισία μας. Αλλά, αν εισπνέουμε και εκπνέουμε με επίγνωση και συνειδητοποιούμε ότι αυτά δεν είναι τα είδη που επιθυμούμε να καταναλώνουμε, τότε σταματάμε να τα καταναλώνουμε. Το να ζεις με επίγνωση σημαίνει να σταματάς την πρόσληψη αυτών των δηλητηρίων. Αντ ’αυτού, επιλέγεις να είσαι σε επαφή με ότι είναι υπέροχο, αναζωογονητικό και θεραπευτικό μέσα σου και γύρω σου.»


Thich Nhat Hanh






Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Έχεις γεννηθεί ελεύθερος


«Και μη συνδέεις την ελευθερία με το να κάνεις τα πράγματα που εσύ θέλεις να κάνεις, επειδή ο νους είναι η μεγαλύτερη σκλαβιά σου. Όταν επιθυμείς να κάνεις κάτι, είσαι σκλάβος των επιθυμιών σου. Η ελευθερία για την οποία μιλάω, είναι το να είσαι απλώς ο εαυτός σου – καθαρή, αθώα συνειδητότητα, μέσα σε απόλυτη σιωπή, γαλήνη, ομορφιά, ευδαιμονία. 
Έχεις γεννηθεί ελεύθερος. Απλώς έχεις προγραμματιστεί με τέτοιο τρόπο, που το ξεχνάς αυτό. Στρώματα επί στρωμάτων προγραμματισμού σε έχουν κάνει μαριονέτα. Τα σχοινιά βρίσκονται στα χέρια κάποιου άλλου. Δεν γεννήθηκες μαριονέτα. Γεννήθηκες καθαρή, αθώα συνειδητότητα. Το να είσαι και πάλι μέσα σ’εκείνη την καθαρότητα, μέσα σ’εκείνη την αθωότητα, μέσα σ’εκείνη τη συνειδητότητα, είναι αυτό που εννοώ εγώ ελευθερία. 
Η ελευθερία είναι το υπέρτατο βίωμα στη ζωή. Δεν υπάρχει τίποτα ανώτερο από αυτό. Και εκείνη η ελευθερία βγαίνει από την επίγνωση, από το ίδιο σου το είναι. 
Η αγάπη είναι το άνθισμα της ελευθερίας σου. Η συμπόνια είναι ένα άλλο άνθισμα της ελευθερίας σου. Όλα όσα είναι πολύτιμα στη ζωή ανθίζουν μέσα στην ελευθερία – στη φυσική κατάσταση του είναι σου.»


Οsho


(Photo: Khao Sok, Thailand)




Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Τα πουλιά της θλίψης



"Δεν μπορείς να εμποδίσεις τα πουλιά της θλίψης να πετάνε πάνω απο το κεφάλι σου. Μπορείς όμως να τα εμποδίσεις να φτιάξουν φωλιές μέσα στα μαλλιά σου."


Κινέζικη παροιμία








Ο θεικος σου εαυτός


"Ο θεϊκός σου εαυτός είναι σαν τον ωκεανό
Μένει για πάντα άσπιλος.
Και σαν τον άνεμο σηκώνει μόνο ό,τι έχει φτερά.
Ο θεϊκός σου εαυτός είναι και σαν τον ήλιο
Δεν ξέρει τις σήραγγες του τυφλοπόντικα, μήτε ψάχνει τις τρύπες του όφεως.
Όμως ο θεϊκός σου εαυτός δεν κατοικεί μόνος μέσα σου.
Πολλά μέσα σου είναι ακόμα άνθρωπος και πολλά δεν είναι ακόμα άνθρωπος.
Αλλά ένας άμορφος νάνος που βαδίζει κοιμισμένος στην αχλύ,
ψάχνοντας το ίδιο το ξύπνημά του."

Khalil Gibran




(Baatara gorge waterfall, Lebanon)




Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

Μαρία Μαγδαληνή


H Μαρία Μαγδαληνή ήταν το πρώτο πρόσωπο που είδε τον Ιησού μετά το θάνατό του και ήταν επίσης εκείνη που μετέφερε το νέο στους υπόλοιπους μαθητές. Λέγεται ότι χάρη στην ιδιαίτερη σχέση που είχε με τον Ιησού, της είχαν μεταφερθεί γνώσεις που κανείς απο τους άλλους μαθητές δεν έλαβε απο τον Ιησού. Στα απόκρυφα ευαγγέλια, τα οποία δεν αναγνωρίζει η εκκλησία, γίνονται αναφορές γι αυτή τη σχέση και για τη σπουδαιότητα του προσώπου της Μαγδαληνής. (σημ. Έχει βρεθεί ακόμα και ευαγγέλιο που έχει γραφτεί από την ίδια). Η γνωστοποίηση αυτού του γεγονότος είναι από μόνο του απόδοση τιμής στη θηλυκή ενέργεια, που τόσο επίμονα κακοποιήθηκε από τις εκκλησιαστικές ιεραρχίες.


"Ο Πέτρος πήρε το λόγο και ρώτησε, « Μα, μίλησε πράγματι ιδιαίτερα με μια γυναίκα και όχι ανοιχτά σε μας; Πρέπει δηλαδή να την πιστέψουμε και να την ακούσουμε όλοι μας; Προτίμησε άραγε ο Σωτήρας εκείνη από εμάς;» 

Η Μαρία, τότε έκλαψε και είπε στον Πέτρο, «Πέτρο, αδελφέ μου, τι νομίζεις; Πιστεύεις ότι τα κατασκεύασα όλα αυτά μέσα στην καρδιά μου ή ότι ψεύδομαι για τον Σωτήρα;»

Ο Λεβί είπε στον Πέτρο, «Πέτρο, πάντα ήσουν ευέξαπτος. Τώρα βλέπω ότι συμπεριφέρεσαι σ’ αυτή τη γυναίκα λες και είναι εχθρός. Αν όμως την αξίωσε ο Σωτήρας, ποιος είσαι  που θα την απορρίψεις; Σίγουρα ο Σωτήρας τη γνωρίζει πολύ καλά. Γι’ αυτό την αγαπούσε περισσότερο από μας. Καλύτερα να νοιώσουμε ντροπή, να ενδυθούμε τον τέλειο άνθρωπο, να χωριστούμε όπως μας πρόσταξε και να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο, χωρίς να θέσουμε άλλους κανόνες ή νόμους πέρα από όσα είπε ο Σωτήρας".


Ευαγγέλιο της Μαρίας 







Kοιτάζετε τον έναστρο ουρανό


«Ας υποθέσουμε ότι σας φέρθηκαν άδικα ή ότι σας βαραίνουν αβάσταχτες έγνοιες και ανησυχίες, και ότι δεν βρίσκετε πια ειρήνη. Τότε, μια νύχτα, κοιτάζετε τον έναστρο ουρανό και διαλογίζεστε πόσο μικρή είναι η γη αυτή, η χαμένη στο απέραντο διάστημα: Αυτός που δημιούργησε τόσους κόσμους, σίγουρα τους έχει κατοικήσει με πλάσματα πιο έξυπνα, πιο όμορφα, πιο ισχυρά από εμάς… Γιατί πώς να πιστέψει κανείς ότι μόνο εδώ – πάνω στη γη – έναν κόκκο σκόνης σε σύγκριση με το Σύμπαν – θα είχε ο Δημιουργός τοποθετήσει αυτούς τους πυγμαίους που λέγονται άνθρωποι, οι οποίοι συζητούν, φιλοσοφούν, μαλώνουν μεταξύ τους και αυτοκαταστρέφονται. Ατενίζοντας τα αστέρια μπορείτε να αισθανθείτε ότι όλα τα προβλήματα, όλες οι ανησυχίες που παίρνουν στο νου σας τεράστιες διαστάσεις, δεν είναι σχεδόν τίποτα. Αν σκεφτείτε ότι τα αστέρια που ατενίζετε υπήρχαν ήδη εκατομμύρια χρόνια πριν, ότι η Κοσμική Νοημοσύνη που δημιούργησε αυτούς τους κόσμους είναι αιώνια, και ότι δημιουργηθήκατε κατ’ εικόνα Της, θα αισθανθείτε επίσης ότι το πνεύμα σας είναι αιώνιο. Κι αν έχετε να ικανοποιήσετε πολλές επιθυμίες, και είσαστε ανυπόμονοι, νευρικοί, επειδή δεν καταφέρνετε να πραγματοποιήσετε τα σχέδιά σας όσο γρήγορα θα θέλατε, διαλογιζόμενοι το σύμπαν, την αιωνιότητα, θα καταλάβετε ότι είσαστε αληθινά ανόητοι που θέλετε να επιβάλλετε τη θέληση σας στα πράγματα και που σπαζοκεφαλιάζετε γι αυτό.

Δεν λέω ότι αυτοί που επιθυμούν να νικήσουν τις ορέξεις τους και τις κατώτερες τάσεις τους θα πρέπει να τις εξαλείψουν, όχι βεβαια. Αλλά αντι να επιτρέπουν να απορροφάται όλη η θεϊκή ενέργεια αποκλειστικά από το φυσικό σώμα, θα πρέπει να την διοχετεύουν προς μια άλλη κατεύθυνση. Πρέπει να χρησιμοποιήσουν αυτή την ενέργεια, αυτές τις δυνάμεις τις συγκεντρωμένες στο σώμα, ώστε να τις ενεργοποιήσουν προς πνευματικά μονοπάτια. Και το στομάχι ακόμα πρέπει να είναι στην υπηρεσία της πνευματικής εργασίας. Μπορεί να γίνει, επειδή το σώμα διαθέτει όλες τις ουράνιες ιδιότητες.»

Omraam  Mikhael  Aivanhov








Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Το φίδι που δαγκώνει την ουρά του γίνεται ένας κύκλος


«Αν οι Μύστες που έζησαν στην Αρχαιότητα επέμειναν τόσο στην αναγκαιότητα της γνώσης του εαυτού μας, είναι επειδή αυτή η γνώση ανοίγει μεγάλες δυνατότητες προόδου και επιτυχίας. Όσο δεν γνωρίζουμε τις ανάγκες του Ανώτερου Εγώ μας, επιμένουμε να δίνουμε ό,τι έχουμε στο φυσικό σώμα, με αποτέλεσμα αυτό να οδηγείται στο κορεσμό, ενώ η ψυχή και το πνεύμα αντιθέτως πεινούν, διψούν, υποφέρουν και λιμοκτονούν.

Πως θέλετε όμως, οι άνθρωποι, καθώς δεν πιστεύουν καν ότι υπάρχουν και άλλα σώματα, να ασχοληθούν με το να δώσουν τροφή σε αυτά και να τα ενδυναμώσουν; Δύσκολο να πιστέψει κανείς σε τι κατάσταση βρίσκονται πολλοί – ακόμα και μεταξύ των καλλιεργημένων – που είναι υπερήφανοι για την καλλιέργεια, τα διπλώματα, τις γνωριμίες τους, κι όμως είναι συνέχεια καταπονημένοι, βασανισμένοι. Αυτό αποδεικνύει, ότι κάτι δεν πάει καλά στην ζωή τους. Είναι καλύτερα να μην είναι κανείς τόσο αλαζών όσο βρίσκεται ακόμη στην άγνοια.

Γνώθι σ’αυτόν. Όλη η επιστήμη, όλη η σοφία βρίσκεται εδώ: να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να ξαναβρείς τον εαυτό σου, αυτή η συγχώνευση του κατώτερου «εγώ» με το ανώτερο «Εγώ». Το σύμβολο του Μύστη που κατόρθωσε να ξαναβρεί τον εαυτό του είναι ο όφις που δαγκώνει την ουρά του. Το φίδι που έρπει στη γη σχηματίζει μια ευθεία ή μια ελικοειδή γραμμή, και η γραμμή είναι ένας περιορισμός. Αλλά το φίδι που δαγκώνει την ουρά του γίνεται ένας κύκλος και ο κύκλος συμβολίζει το άπειρο, το απεριόριστο, την αιωνιότητα. Ο άνθρωπος που κατόρθωσε να υλοποιήσει το σύμβολο του κύκλου, μπαίνει σε έναν κόσμο όπου δεν υπάρχουν πλέον περιορισμοί, όπου δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο άνω και στο κάτω, διότι όλες οι δυνάμεις, τα πλούτη και οι αρετές που το αληθινό Εγώ κατέχει διοχετεύονται στο μικρό «εγώ». Το μικρό και το μεγάλο αποτελούν πλέον ένα, και ο άνθρωπος γίνεται μια θεότητα.»

Omraam  Mikhael  Aivanhov